Rubriek: Israël
Uitgever: L.J. Veen - Ede
Bladzijden: 232
ISBN: 90 204 0115 7
Jaar: 1973
Nr. catalogus: IS-05

Een uitgebreid overzicht van de eerst 25 jaren van de staat Israël, geïllustreerd met vele foto's.
Het boek opent met drie mannen van het eerste uur, "drie mannen aan de top: David Ben Goerion, Yigal Allon en Mosje Dajan, hun kijk op het verleden, heden en de toekomst."

David ben Goerion opent met een boodschap aan de jeugd:

De dag waarop de staat werd uitgeroepen, in mei 1948, heb ik gezegd, dat wij onze buren de hand toesteken om in vrede en in goede nabuurschap samen te leven. Jullie vraagt je zeker af of ik geloofde dat een goede nabuurschap met de arabieren werkelijk mogelijk is en of ik niet voorzien heb, dat we de zo begeerde vrede in de komende 25 jaar niet zouden bereiken? Wel nu, de definitieve formulering van de onafhankelijkheidsverklaring is mijn werk geweest. Ik heb de nadruk gelegd op twee dingen : a) de Israëlische arabieren hebben precies dezelfde rechten als de joden. b) wat betreft de arabieren buiten Israël zijn wij bereid samen met hen te werken en hen te helpen om hun levensstandaard te verhogen. Echter, zoals bekend, is hier niets van terecht gekomen. De onafhankelijkheidsverklaring las ik voor om 4.30 's middags en om 12.00 uur 's nachts trokken zij met hun legers tegen ons op. Wanneer men mij echter vraagt of we vandaag dichter bij het bereiken van overeenstemming met de arabieren zijn dan in 1948, dan moet ik zeggen dat dit misschien zo is. Ik kende heel goed de toestand in Egypte voor de oprichting van de staat, want ik ben er dikwijls geweest. Na de onafhankelijkheidsoorlog was Egypte buiten mijn bereik, maar gedurende 10 jaar kwamen mensen vandaar naar mij toe, naar ons land. Ik weet dat er arabieren zijn die begrijpen hetgeen Nasser slechts in zijn laatste levensjaar heeft begrepen: dat het probleem niet is de vernietiging van de staat Israel, maar de verbetering van de toestand van de fallachen in Egypte. Ook zijn opvolger Sadat heeft gezegd dat hij zich richt op de vrede met de joden. Ik weet niet of hij werkelijk denkt wat hij zegt, echter, wetende wat er in Egypte omgaat, geloof ik aan de bijdrage die de 120 000 arabieren, die op het ogenblik aan de universiteiten studeren, zullen leveren. Ik ben er zeker van, dat zij de toestand in hun land willen verbeteren en in de allereerste plaats de toestand van de fallachen. Hieruit vloeit mijn geloof voort dat er vrede in deze omgeving zal zijn, misschien niet tijdens het presidentschap van Sadat, misschien niet onmiddellijk, maar ik denk dat er binnen 6 à 10 jaar vrede zal zijn. Zoals bekend, besloot ik in 1963 uit de regering te treden en me bezig te houden met een heel andere taak. Ik wist dat over 20 jaar anderen het beter dan ik zouden doen, maar op het ogenblik kan ik het een beetje beter dan anderen. Over welke taak spreek ik? Ik doel op de taak om de jeugd te vertellen over hetgeen zich in dit land afgespeeld heeft. De wederopbouw van de staat begint voor mij in 1870. Ik heb besloten om de jeugd te vertellen over de goede dingen en over de niet zo goede dingen die er in ons land gedaan zijn, opdat ze het zal weten. En daarmee houd ik me bezig. Veel werk ligt er nog voor mij en zo lang ik kan, schrijf ik.

Trefwoorden: israel