Rubriek: Israël
Uitgever: W. de Haan, Hilversum
Bladzijden: 182
Jaar: 1966
Nr. catalogus: IS-09

'De liefde tot zijn land is ieder aangeboren.' Hoe waar is deze uitspraak voor velen, en hoe moeilijk is zij van toepassing te brengen op een groot aantal inwoners van de staat Israël, wiens bevolking voor het grootste deel bestaat uit immigranten, afkomstig uit meer dan tachtig verschillende landen. Maar toch, wie houdt meer van zijn land da  de Israëliër?

De Israëlische journalist en historicus Pinchas E. Lapide geeft hiervan blijk in di uitsteken geschreven en knap gesitueerde boek. Hij vertelt op suggestieve wijze van het tegenwoordige Israël, van de strijd die het voert met de omringende Arabische landen, van de bewoners, die met hun hele inzet bouwen aan een vredige toekomst voor hen en hun kinderen en van de inspanningen die men zich getroost om van Israël opnieuw een land van melk en honing te maken.

Pinchas Lapide (geboren in Canada) was een van de medeoprichters van de eerste Amerikaanse kibbutz in de bergen van Gilboa.
In de jaren 1945/6 diende hij als verbindingsofficier tussen de Anglo-Amerikanen en de Russische legerleiding in Duitsland en Oostenrijk. Een jaar later was hij terug in Israël, eerst als instructeur in de ondergrondse Hagana, later als officier in het leger van Israël. Lapide, die promoveerde aan de Hebreeuwse universiteit, was consul voor Israël in Milaan van 1956 tot 19558. Daarna werd hij verbonden aan het Persbureau van de minister-president in Jerusalem.
Om de interkerkelijke toenadering te bevorderen, die zijns inziens de enige garantie is voor de wereldvrede, publiceerde hij "A Pilgrim's Guide to Israel'.
Begin 1967 verscheen van zijn hand 'De laatste drie pausen en de joden'.

 

Trefwoorden: israel