Rubriek: Israël
Bladzijden: 30
Jaar: 1977
Nr. catalogus: IS-11

INLEIDING

De Palestine Liberation Organisation (Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO) is in 1964 op initiatief van Nasser door de Arabische Liga in het leven geroepen. Haar eerste voorzitter was Achmed Sjoekeiri. In de loop van 1969 kwam de leiding van de PLO in handen van Yassir Arafat. Door hem werd de PLO omgebogen tot een federatieve organisatie van een twaalftal palestijnse groeperingen, die zich allen de bevrijding van Palestina ten doel stellen. Negen van deze twaalf groepen hebben zich met terreuroperaties bezig gehouden, resp. houden zich daarmee nog steeds bezig.

Tijdens de Arabische topconferentie van Algiers in 1973 werd de PLO in beginsel erkend als de enige wettige vertegenwoordiger van het palestijnse volk'. Op de Conferentie van Rabat, in oktober 1974, werd dit nog eens herhaald. Ook Jordanië heeft zich toen tegen deze aanwijzing niet meer verzet.
In november 1974 werd de PLO als waarnemer bij de Verenigde Naties toegelaten; Arafat sprak de Algemene Vergadering toe. Tijdens de burgeroorlog in Libanon heeft de PLO eind 1976 haar basis in dat land feitelijk verloren.

De ideologische grondslag van de PLO is neergelegd in een Handvest (Charter), dat in 1964 is opgesteld en in 1968 door de Palestijnse Nationale Raad geradikaliseerd is. In de 12de zitting van de Raad werd het Handvest voorzien van een toelichting bestaande uit tien punten. In de 13de zitting van maart 1977 werden daaraan nog eens vijftien punten toegevoegd. De besluiten van de 12de en 13de zitting van de Palestijnse Nationale Raad zijn weerspiegelingen van de ideologische en pragmatische ontwikkelingen, die binnen de PLO hebben plaats gevonden. Hun inhoud is derhalve van het grootste belang voor de kennis van wat er in de PLO leeft.

Trefwoorden: PLO   israel